W tym roku przypada 100 rocznica śmierci Władysława Folkierskiego (1841-1904), jednego z polskich wybitnych absolwentów Ecole des Ponts et Chaussées w Paryżu. W latach 1874-1889 mieszkał w Peru. Był założycielem wydziału nauk i jego dziekanem w latach 1876-1985 w Universiado Mayor de San Marcos w Limie, gdzie dostosował curriculum do modnych trendów europejskich. W roku 1986 otrzymał honorowy doktorat tego uniwersytetu. Był zaangażowany w pracach konstrukcyjnych i geodezyjnych przy przy budowie kolei m.in. wspólnie z Ernestem Malinowskim (kolej trans-andyjska). Zbudował linię telegraficzną pomiędzy miejscowościami Puno-Cuzco. Był on również budowniczym fortyfikacji portów La Punta i Callalo. Po zakończeniu "wojny saletrowej", doprowadził do odbudowy południowej sieci kolejowej, a także zorganizował transport parowcowy na słynnym jeziorze Ticicaca. Jego zainteresowania naukowe nie ograniczały się wyłącznie do dziedzin technicznych. Wydał szereg dzieł z zakresu matematyki dotyczących rachunku różniczkowego. W Paryżu ukazał się podręcznik - "Zasady rachunku różniczkowego i całkowego z zastosowaniami". Książka w ankiecie Kuriera Warszawskiego uznana została za najlepszą naukową polską książkę XIX wieku. 2-gie wydanie ukazało się w 1904 r., tuż po śmierci autora.
Z okazji 135 rocznicy Przeglądu Technicznego ukazującego się w Polsce w konkursie "Z lat historii" Władysław Folkierski znalazł się w pierwszej dziesiątce "złotych polskich inżynierów". Piękna ocena przedstawiciela polskiej diaspory. Szkoda, że efekty działalności nie były z korzyścią dla własnego kraju.
Informację tą podajemy z szczególną przyjemnością, gdyż mamy w naszym Stowarzyszeniu jako zasłużonego członka - wnuka Władysława Folkierskiego - kol. inż. górnika Władysława Henryka Folkierskiego, studenta Akademii Górniczej w Krakowie sprzed II wojny światowej. [RCH]