Skip navigation

Sprawozdanie z odczytu Pani mgr inż. Marzeny Dzięcielskiej

W ramach regularnych spotkań „Czwartek 4U” - organizowanych przez STP wraz PUNO - Pani mgr inż. Marzena Dzięcielska, członek STP i absolwentka AGH, przedstawiła 29 stycznia 2009 roku, o godzinie 19:00 w Sali Malinowej w POSK-u odczyt na temat:

Jak zrobic auto z proszku? czyli - trochę magii i nauki

Tytuł odczytu był na tyle intrygujący, że zgromadził wielu słuchaczy. Pani Marzena zajmuje się metalurgią proszków od kilku lat pracując w znanej na całym świecie szwedzkiej firmie Höganäs mającą swój brytyjski oddział w Tonbridge (Kent).

Encyklopedia podaje, że : Metalurgia proszków – to metoda wytwarzania metali z ich proszków, bez przechodzenia przez stan ciekły. Oddzielne cząstki proszków łączą się ze sobą w jednolitą masę podczas wygrzewania silnie sprasowanych kształtek w atmosferze redukującej lub obojętnej. Proces metalurgii proszków jest ekonomiczną metodą wielkoseryjnej produkcji elementów o niewielkich prostych kształtach, w wyniku której uzyskuje się w pełni zwarte sprasowane komponenty. Technologia ta umożliwia uzyskanie jednorodnej mikrostruktury wolnej od niemetalicznych wtrąceń i defektów.

W swojej prezentacji Pani Marzena przedstawiła szerokie spektrum zagadnień związanych z metalurgią proszków. Omówiła trzy główne procesy technologiczne mające na celu wytworzenie określonego produktu z proszku metalu: tworzenie proszku metalu, prasowanie - formowanie produktu oraz wygrzewanie.

Słuchacze dowiedzieli się, że do podstawowych zalet metalurgii proszków zalicza się możliwości połączenia składników, których złączenie innymi metodami jest niemożliwe bądź trudne, oraz otrzymywanie elementów o wymiarach eliminujących (bądź w znacznym stopniu ograniczających) potrzebę dalszej ich obróbki.

W szczególności trudne jest produkowanie elementów z metali takich jak molibden, tantal czy wolfram. Ze względu na ich wysokie temperatury topnienia w porównaniu z żelazem ich przetwarzanie tradycyjnymi technikami takimi jak odlewnictwo nie jest ekonomicznie nieopłacalne (Molibden ="" 2622°C, Tantal ="" 2996°C, Wolfram ="" 3380°C, Żelazo ="" 1539°C ). Metalurgia proszków jest szczególnie ekonomicznie uzasadnioną technologią w przypadku produkcji elementów przekraczających wielkość 10 tysiecy sztuk, stąd jej szerokie zastosowanie w przemyśle motoryzacyjnym.

Łączenie proszków żelaza z innymi metalami pozwala na modelowanie właściwości wytrzymałościowych i zużyciowych elementów. Metalurgia proszków pozwala również na łączenie metali wykazujących znaczne różnice temperatur topnienia jak np. materiały na styki elektryczne z wolframu i srebra. Temperatura topnienia wolframu ="" 3380°C, podczas gdy srebro ma temperaturę topnienia 960,5°C, a temperaturze wrzenia=2140°C. Tak więc srebro wyparowałoby zanim wolfram udałoby sie stopić.

Na końcu słuchacze dowiedzieli o dodawaniu proszków żelaza do jedzenia. Nic więc dziwnego, że dyskusja na temat zastosowań metalurgii proszków w technice i w życiu codziennym była bardzo ożywiona i trwała długo. Kontynuowana była tradycyjnie przy lampce wina i kanapkach jak zwykle przygotowanych przez restaurację Łowiczanka. Kilka zdjeć ze spotkania zamieszczonych poniżej ilustruje jego przebieg.

Opracował: dr inż Andrzej Fórmaniak

M-AF

Autorka odczytu mgr inż. Marzena Dzięcielska z prowadzącym spotkanie dr inż. Andrzejem Fórmaniakiem

sluchacze odczytu

Oto część słuchaczy: najdalej siedzi Jakub Michalski – stypendysta Funduszu J Dzienisiewicza w Imperial College, następnie Roman Węglarz – jeden z nauczycieli kursów CAD-a organizowanych przez STP, Ania Najdzion- sekretarz STP i najbliżej wiceprezes STP dr Leszek Kasprzak

marzena z laptopem

Autorka odczytu: mgr inż Marzena Dzięcielska skoncentrowana na swojej prezentacji